Zawieranie umów - Prawo Cywilne Opole

Jeśli myślisz, że w sprawach przeciwko Skarbowi Państwa, gminie, ZUS, wielkim korporacjom – nie masz żadnych szans, bo „oni to na pewno wynajmują najlepszych prawników" / „mają doświadczenie" / „sędzia będzie się bał" itd. – to mylisz się.

Wielokrotnie (powtarzam: wielokrotnie) wygrywaliśmy sprawy przeciwko powyższym podmiotom. Reprezentowani byli przez wielkie kancelarie, Prokuratorię Generalną, prawników w błyszczących lakierkach. To, co ma znaczenie, to solidna analiza sprawy, sprytna strategia procesowa, umiejętna reprezentacja na rozprawie oraz doświadczenie.

Dowodem jest wyrok z 24 marca 2022 r. zasądzający na rzecz naszego klienta 2,3 mln zł od Skarbu Państwa.

Tu kolejna nasza wygrana przeciwko Skarbowi Państwa. Wygrana w całości na 982 tys. zł.

Klientka wyprowadziła się z Opola w 1995 roku. W lokalu gminnym została jej matka, która nie płaciła miastu za czynsz. Wobec tego, Miejski Zarząd Lokali Komunalnych uznał, że nasza klientka powinna zapłacić za czynsz do 2005 roku, gdyż błędnie ustalił, że mieszkała ona z matką właśnie do 2005 roku (wciąż była tam zameldowana).

Łączna kwota zadłużenia wyniosła 65.000 zł. Sąd wydał nakaz zapłaty w 2010 roku, ale nasza klientka dowiedziała się o nim dopiero w 2018 roku.

Pomimo upływu tylu lat udało się sprawę wygrać w całości, nasza mocodawczyni nie musi nic płacić miastu Opole.

Klient zlecił firmie remontowo-budowlanej wykonanie kompleksowego remontu lokalu swojej firmy. Usługa nie została wykonana w 100% poprawnie, pojawiły się wady. Już po zakończeniu remontu wykonawca wystawił fakturę ale właściciel lokalu nie zapłacił jej – uważał, że w związku z wystąpieniem wad nie należy się pełne wynagrodzenie.

Mimo iż nasz klient miał rację, to nie jest to takie proste. Dlatego wykonawca remontu wysłał pozew do sądu, który to sąd wydał nakaz zapłaty. Na szczęście klient przyszedł do nas w samą porę, kiedy wszystkie ważne terminy były zachowane. W postępowaniu sądowym udało nam się potrącić wynagrodzenie należne wykonawcy o wartość wykazanych usterek.

Pomogliśmy klientce, której łączna wysokość zadłużenia wyniosła ok. 250 tys. zł. To nie jest wysoka kwota w porównaniu do spraw, które prowadziliśmy ale ilość wierzycieli była dosyć duża. Uzyskaliśmy postanowienie o otwarciu postępowania upadłościowego już po 2 tygodniach od momentu, gdy skierowaliśmy pismo do sądu. Po kolejnych 3 miesiącach postępowanie już było zakończone. Pozytywnie oczywiście:)

Dłużnik naszego klienta przepisał nieruchomość na swojego syna w nadziei, że w ten sposób będzie mógł uniknąć spłaty długu na rzecz wierzyciela. Wygraliśmy sprawę – sąd uznał, że ta czynność jest bezskuteczna (skarga pauliańska) i dzięki temu klient będzie mógł odzyskać swój dług.

Klient był zobowiązany do płacenia alimentów na rzecz córki. Córka skończyła już liceum i studiowała zaocznie. Sąd uchylił obowiązek alimentacyjny ojca.

Uzyskaliśmy odszkodowanie za majątek firmy, który został zniszczony w wyniku pożaru. 80% odszkodowania udało się uzyskać po 4 miesiącach – bez potrzeby kierowania sprawy do sądu.

Mimo iż nie byli znani wszyscy spadkobiercy lub mieszkali oni za granicą, udało się stwierdzić w sądzie, że nasza klientka jest również spadkobiercą dużej części majątku.

Klientka przyszła do nas z prośbą o poprowadzenie jej sprawy o podział majątku po rozwodzie. W skład majątku wchodziło mieszkanie, na które małżeństwo wzięło kredyt hipoteczny. Mimo iż zasadą jest, że zobowiązań nie bierze się pod uwagę przy podziale majątku, to przekonaliśmy sąd, żeby zrobił wyjątek z powodu zaniedbywania rodziny przez drugą stronę.

Sąd od wartości mieszkania odjął kredyt pozostały do spłaty i tak pozostałą kwotę podzielił na 2. Dzięki temu nasza klientka zatrzymała mieszkanie i została zobowiązana do zapłaty stosunkowo niewielkich kwot na rzecz byłego małżonka.

Były pracodawca domagał się zapłaty kary umownej 40.000 zł od naszego klienta, który miał naruszyć zakaz konkurencji, który został przewidziany w jego umowie o pracę. Niestety były pracodawca zapomniał, że powinien mu wypłacać wynagrodzenie za okres obowiązywania zakazu konkurencji. Były pracodawca zrozumiał swój błąd po naszej odpowiedzi na wezwanie do zapłaty.

Po naszym wniosku Prokurator Generalny skierował do Sądu Najwyższego skargę nadzwyczajną w sprawie skandalicznej pożyczki z 2007 roku na kwotę 4.500 zł z odsetkami miesięcznymi w wysokości aż 30%!

Dzisiaj należność wynosi ponad 520 000 zł. Tak o naszej sprawie pisała Rzeczpospolita: https://bit.ly/2m73ZQy.

Wyrokiem z 13 maja 2020 roku Sąd Najwyższy uchylił wyrok sądu z 2008 roku. Nasza klientka nie jest już dłużna takiej ogromnej sumy.

Klient na co dzień mieszkający w Nowym Jorku chciał, żeby sąd stwierdził nabycie przez niego spadku, ale bez przyjeżdżania na rozprawę. Sąd zgodził się i spadkobierca został przesłuchany za pośrednictwem polskiego konsulatu w USA. Sąd następnie stwierdził nabycie spadku przez naszego klienta.

Piotr C. spowodował uraz kręgosłupa u klienta poprzez przyparcie go do barierki balkonowej oraz grożąc wyrzuceniem go z balkonu. Klient zdecydował się skierować sprawę do sądu, jednak sprawca w tym czasie wyjechał do Australii, tym samym pojawiła się obawa, że ani nie odbierze pozwu ani nie poniesie odpowiedzialności za swój czyn.

Udało się jednak uzyskać informacje o koncie bankowym Piotra C. i za pośrednictwem sądu oraz komornika zabezpieczyć kwotę 17.000 zł aż do prawomocnego zasądzenia kwoty, mimo iż sprawca przebywał już w Australii. (Imię i nazwisko zmienione).

Jerzy W. doznał wypadku przy pracy – został przejechany przez cofający ciągnik, przez co doznał rozległych obrażeń, w tym złamania kręgosłupa. W postępowaniu likwidacyjnym przed ubezpieczycielem udało się uzyskać dla niego kwotę 301.000 zł tytułem zadośćuczynienia, 35.000 zł tytułem opieki osób trzecich oraz 11.000 zł za zwrot kosztów leczenia oraz miesięczną rentę na przyszłość 978 zł. Sprawa tym samym nie musiała zostać skierowana do sądu.

W sprawie o zachowek sąd na skutek okoliczności wykazanych w toku postępowania postanowił zmniejszyć należny przeciwnikowi zachowek aż o 50% podnosząc, że zmniejszenie zachowku było uzasadnione zasadami współżycia społecznego. Sąd zwrócił uwagę na sytuację materialną zobowiązanego do zapłaty zachowku oraz na relacje jakie panowały pomiędzy spadkodawcą, a uprawnionymi do zachowku.